Overijverig als ik ben, zet ik de oven vast in de week met een vetoplosser die onze hulp aanbevolen had. Vervolgens ga ik eens op mijn gemak op internet zoeken hoe je het best een oven schoonmaakt.
Blijkt dat je de oven goed heet moet stoken en er dan een bak met half water half ammonia in moet zetten en dat een paar uur lekker laten stinken.
Dus ik de oven ontdoen van de ontvetter. Daar wordt de over al iets schoner van. Dan alle bakblikken, roosters, etc. in de oven en de oven heet laten worden. Oven uitdoen. Bak met water/ammonia-mengsel erin. Deur naar de rest van het huis goed dichthouden en zelf boven gaan zitten werken.
Wat meurt dat spul.
Na een paar uur doe ik alle ramen en deuren open en gooi ik het ammonia weg. Nu gaat het beginnen. En tot mijn stomme verbazing werkt het echt. Gewoon met het aanrechtlapje kan ik het merendeel van al dat aangekoekte gebeuren er gewoon afvegen. Van het ruitje, de roosters, de bakblikken, de ovenwand, etc. Er blijft uiteraard nog wel wat zitten, maar dan doe ik het morgen of zo nog wel een keertje. Nog even nalappen met een sopje en dan met schoon water. Wat een fantastisch schone oven heb ik gecreëerd.
Liesbeth
woensdag 2 november 2011
Klussen
De wasmachine is in de tussentijd vrij van alle zwarte strepen op de binnenkant van het deurtje die de bewoners hadden achtergelaten. Ook die is dus weer echt van ons geworden.
Ik waste al wel regelmatig eens op 95 graden omdat ik gehoord had dat dat beter was voor je wasmachine. Maar laatst hoorde ik van mijn zus dat zij centrifugeerproblemen opgelost had door eens een lege wasmachine te laten draaien met soda.
Toen ik daar met een vriendin over sprak, vertelde die dat zij die tip ook had gekregen van een wasmachinemonteur. Leeg draaien op 95 graden met soda verwijdert alle oude zeepresten en ander ongein. Zo'n vier keer per jaar. Het voorkomt ook dat je wasgoed muf gaat ruiken.
Dus ik dat uitproberen. En tot mijn verbazing zijn dus al die zwarte vlekken uit het deurtje en uit de manchet. Het spoelwater tussendoor was niet om aan te zien. Het was dus een nuttige exercitie.
Verder lekte de afvoer van het fonteintje op de WC. Dus dat ook maar aangepakt. Alles losschroeven en schoonmaken. Dat was sinds we in dit huis zijn komen wonen nog nooit gebeurd, dus erg nuttig. Hopenlijk zou dat voldoende zijn.
De boel weer in elkaar gezet en de kraan flink laten lopen. Het leek geholpen te hebben. Toch maar alles klaar laten staan, voor het geval het na een paar uur toch nog bleek te lekken.
En ja hoor, helaas. Na een paar uur bleek er toch nog iets vocht te lekken. Dan maar de gastape op de schroefdraad en opnieuw dichtschroeven. Na een nacht heeft het nog steeds niet gelekt. Hoera.
De volgende klus staat al te wachten. Het schoonmaken van de oven.
Zou ik toch nog een echte huisvrouw gaan worden? Of klusjesvrouw?
Liesbeth
Ik waste al wel regelmatig eens op 95 graden omdat ik gehoord had dat dat beter was voor je wasmachine. Maar laatst hoorde ik van mijn zus dat zij centrifugeerproblemen opgelost had door eens een lege wasmachine te laten draaien met soda.
Toen ik daar met een vriendin over sprak, vertelde die dat zij die tip ook had gekregen van een wasmachinemonteur. Leeg draaien op 95 graden met soda verwijdert alle oude zeepresten en ander ongein. Zo'n vier keer per jaar. Het voorkomt ook dat je wasgoed muf gaat ruiken.
Dus ik dat uitproberen. En tot mijn verbazing zijn dus al die zwarte vlekken uit het deurtje en uit de manchet. Het spoelwater tussendoor was niet om aan te zien. Het was dus een nuttige exercitie.
Verder lekte de afvoer van het fonteintje op de WC. Dus dat ook maar aangepakt. Alles losschroeven en schoonmaken. Dat was sinds we in dit huis zijn komen wonen nog nooit gebeurd, dus erg nuttig. Hopenlijk zou dat voldoende zijn.
De boel weer in elkaar gezet en de kraan flink laten lopen. Het leek geholpen te hebben. Toch maar alles klaar laten staan, voor het geval het na een paar uur toch nog bleek te lekken.
En ja hoor, helaas. Na een paar uur bleek er toch nog iets vocht te lekken. Dan maar de gastape op de schroefdraad en opnieuw dichtschroeven. Na een nacht heeft het nog steeds niet gelekt. Hoera.
De volgende klus staat al te wachten. Het schoonmaken van de oven.
Zou ik toch nog een echte huisvrouw gaan worden? Of klusjesvrouw?
Liesbeth
zaterdag 22 oktober 2011
Broodbakmachine
Wat is de techniek toch mooi en de mens toch vernuftig.
Ik had voor mijn verjaardag een broodbakmachine gevraagd met het idee dat ik die vast wel zou krijgen omdat dat ook voordelen voor de gevers zou hebben. Nu had ik die taktiek bij moederdag ook al uitgeprobeerd, maar hem toen niet gekregen. Gelukkig wint de aanhouder.
Martijn heeft grote moeite moeten doen om hem te veroveren. De Blokker en al die andere huishoudzaken hadden geen broodbakmachines (meer) in hun assortiment. De mediamarkt zou hem nog wel hebben. En ja wel, daar stonden demonstratieexemplaren in de schappen, maar de vakken waar de dozen zouden moeten staan, waren leeg. Volgende week zouden ze binnen komen volgens de verkoper. En Martijn wacht een week. Volgende week komen ze binnen. En Martijn wacht een week. Volgende week komen ze binnen. En Martijn denkt:¨als ik nu via internet bestel, wordt hij afgeleverd als we op vakantie zijn.¨
We zijn terug van vakantie en voor hij via internet gaat bestellen, gaat hij tegen beter weten in toch nog een keer bij de mediamarkt kijken. En jawel, de broodbakmachine is binnengekomen. Dus gekocht en mee naar huis genomen. Aldaar door mij met open armen ontvangen. Anders paste de doos niet in mijn armen.
Gelukkig had ik me laatst bij de supermarkt en bij de molen uitgeleefd met van alles en nog wat op broodbakgebied. Ik had gewoon zin om te gaan bakken, met broodbakmachine als ik hem zou krijgen of gewoon lekker op de hand kneden. Dus ik had een keuzeprobleem.
Eerst maar het allereenvoudigste uitproberen. Een pak kant en klaar waar alleen nog maar water bij hoeft. Daar kan weinig mis mee gaan. Blijkt alleen dat ik nog zelf uit moet zoeken of het wit/volkoren oid betreft. Gelukkig is het waldkornmix, dus dat is duidelijk volkoren. Dan nog het gewicht. Er zit 450 gram mix in het pak, moet ik nu het vocht erbij optellen of niet? Wordt het als 500 gram gezien of als 750. Toch maar het vocht erbij opgeteld. 450 plus 275 is 725. Dus dichter bij de 750 dan bij de 500. Een duidelijke keus. Korstkleur is makkelijk, alleen maar een keuzeprobleem. En dan maar wachten.
De kinderen en ik lopen bij elk geluidje even naar de keuken om te kijken. En ook gewoon even langslopen om te kijken. En ook elkaar erbij roepen om te kijken. Fijn dat er een kijkglaasje in zit. Anders was hij vast teveel afgekoeld door al dat kijken.
En dan is het grote moment daar. Hij piept dat hij klaar is. De stekker eruit, ovenwanten aan, bakvorm eruit, omkeren ... He, het brood wil er niet uit. Harder schudden, zijkanten kloppen, nog eens schudden. Nee, het brood wil er niet uit. Toch stonden daar geen speciale instructies voor in de handleiding. Daar stond alleen dat het brood meteen uit de vorm moest om op een rooster uit te dampen.
Mijn zus heeft een broodbakmachine. Haar gebeld. Niet thuis. Dan maar naar haar mobiel. Gelukkig, ze neemt op. Aan het asje draaien, zodat het mengmechanisme wat beweegt zou moeten helpen. Geprobeerd, helaas. Dat werkt ook niet. Dan naar de buren. Die hebben ook een broodbakmachine. De buurvrouw zegt dat zij er nooit problemen mee hebben. Het brood glijdt er altijd gewoon uit. Maar haar man is de broodbakker. Hij gaat met me mee. Stelt vragen als: ¨heb je de vorm geolied?¨ Nee, dat hoefde niet volgens de handleiding. En zeker de eerste keer houd ik me daar wel aan. Dan kan ik altijd later naar eigen inzicht nog dingen verbeteren.
Maar dan blijkt dat hij het brood er in een keer gewoon uitkrijgt. Hoe doet hij dat? Gewoon wat harder schudden dan ik durfde te doen. Simpel. Zoals zoveel zaken in dit leven, als je het eenmaal weet.
Liesbeth
Ik had voor mijn verjaardag een broodbakmachine gevraagd met het idee dat ik die vast wel zou krijgen omdat dat ook voordelen voor de gevers zou hebben. Nu had ik die taktiek bij moederdag ook al uitgeprobeerd, maar hem toen niet gekregen. Gelukkig wint de aanhouder.
Martijn heeft grote moeite moeten doen om hem te veroveren. De Blokker en al die andere huishoudzaken hadden geen broodbakmachines (meer) in hun assortiment. De mediamarkt zou hem nog wel hebben. En ja wel, daar stonden demonstratieexemplaren in de schappen, maar de vakken waar de dozen zouden moeten staan, waren leeg. Volgende week zouden ze binnen komen volgens de verkoper. En Martijn wacht een week. Volgende week komen ze binnen. En Martijn wacht een week. Volgende week komen ze binnen. En Martijn denkt:¨als ik nu via internet bestel, wordt hij afgeleverd als we op vakantie zijn.¨
We zijn terug van vakantie en voor hij via internet gaat bestellen, gaat hij tegen beter weten in toch nog een keer bij de mediamarkt kijken. En jawel, de broodbakmachine is binnengekomen. Dus gekocht en mee naar huis genomen. Aldaar door mij met open armen ontvangen. Anders paste de doos niet in mijn armen.
Gelukkig had ik me laatst bij de supermarkt en bij de molen uitgeleefd met van alles en nog wat op broodbakgebied. Ik had gewoon zin om te gaan bakken, met broodbakmachine als ik hem zou krijgen of gewoon lekker op de hand kneden. Dus ik had een keuzeprobleem.
Eerst maar het allereenvoudigste uitproberen. Een pak kant en klaar waar alleen nog maar water bij hoeft. Daar kan weinig mis mee gaan. Blijkt alleen dat ik nog zelf uit moet zoeken of het wit/volkoren oid betreft. Gelukkig is het waldkornmix, dus dat is duidelijk volkoren. Dan nog het gewicht. Er zit 450 gram mix in het pak, moet ik nu het vocht erbij optellen of niet? Wordt het als 500 gram gezien of als 750. Toch maar het vocht erbij opgeteld. 450 plus 275 is 725. Dus dichter bij de 750 dan bij de 500. Een duidelijke keus. Korstkleur is makkelijk, alleen maar een keuzeprobleem. En dan maar wachten.
De kinderen en ik lopen bij elk geluidje even naar de keuken om te kijken. En ook gewoon even langslopen om te kijken. En ook elkaar erbij roepen om te kijken. Fijn dat er een kijkglaasje in zit. Anders was hij vast teveel afgekoeld door al dat kijken.
En dan is het grote moment daar. Hij piept dat hij klaar is. De stekker eruit, ovenwanten aan, bakvorm eruit, omkeren ... He, het brood wil er niet uit. Harder schudden, zijkanten kloppen, nog eens schudden. Nee, het brood wil er niet uit. Toch stonden daar geen speciale instructies voor in de handleiding. Daar stond alleen dat het brood meteen uit de vorm moest om op een rooster uit te dampen.
Mijn zus heeft een broodbakmachine. Haar gebeld. Niet thuis. Dan maar naar haar mobiel. Gelukkig, ze neemt op. Aan het asje draaien, zodat het mengmechanisme wat beweegt zou moeten helpen. Geprobeerd, helaas. Dat werkt ook niet. Dan naar de buren. Die hebben ook een broodbakmachine. De buurvrouw zegt dat zij er nooit problemen mee hebben. Het brood glijdt er altijd gewoon uit. Maar haar man is de broodbakker. Hij gaat met me mee. Stelt vragen als: ¨heb je de vorm geolied?¨ Nee, dat hoefde niet volgens de handleiding. En zeker de eerste keer houd ik me daar wel aan. Dan kan ik altijd later naar eigen inzicht nog dingen verbeteren.
Maar dan blijkt dat hij het brood er in een keer gewoon uitkrijgt. Hoe doet hij dat? Gewoon wat harder schudden dan ik durfde te doen. Simpel. Zoals zoveel zaken in dit leven, als je het eenmaal weet.
Liesbeth
zondag 9 oktober 2011
Gasstel
Al een aantal jaren doet een pit van het gasstel het niet, tenzij je de knop ingedrukt blijft houden. Heel irritant. Op een gegeven moment bleef de automatische vonkenschieter maar door gaan met schieten, ook al liet je de knop los en draaide je hem in een andere stand. Ook heel irritant. Maar redelijk makkelijk op te lossen door de stekker eruit te trekken en alles met de aansteker aan te steken. En onlangs begon ook een van de andere pitten het te begeven. Tijd voor een nieuw gasstel?
Toch maar eens op internet zoeken. Per slot had dat bij het stucwerk ook goed geholpen. Maar hoe pak je dat aan. Zoektermen als gasstel, probleem oplossen, branderkop gaven geen resultaat. Maar op een gegeven moment zag ik ergens de kreet 'thermokoppel'. Dat was natuurlijk de zoekterm die ik nodig had, samen met de eerder gebruikte kreten.
En ja hoor. Daar vond ik zowaar een oplossing. Als het stangetje door de knop niet ver genoeg ingedrukt wordt, wordt de thermokoppel niet geactiveerd en kan die het dus niet overnemen. Simpel te testen door de knop eraf te halen en het stangetje in te drukken. Ja, probleem begint de pit te branden. Nu de oplossing. Door het gat in de knop minder diep te maken druk je de stang verder naar beneden. Ja, maar in het rubber ringetje dat onder de knop zit, zit ook heel veel vuil (niets over mijn schoonmaakkunsten zeggen). Misschien dat daardoor de knop al niet ver genoeg ingedrukt kan worden. Dus eerst maar gewoon schoonmaken en kijken of dat al voldoende helpt.
Hoera, de pit werkt. Dus maar preventief bij alle pitten het rubber ringetje schoon gemaakt. De knop die kuren begon te vertonen doet het nu ook weer gewoon.
Wie weet had dit ook invloed op de vonkenschieter. Eerst maar eens beginnen met de stekker er weer in te steken. En zo waar. We kunnen het gasstel weer gebruiken zoals het bedoeld was. Hebben we daar jaren voor lopen klungelen. Maar het scheelt wel mooi een nieuw gasstel uitzoeken en installeren. In totaal was dit nog geen half uur werk, inclusief zoeken op internet.
Liesbeth
Toch maar eens op internet zoeken. Per slot had dat bij het stucwerk ook goed geholpen. Maar hoe pak je dat aan. Zoektermen als gasstel, probleem oplossen, branderkop gaven geen resultaat. Maar op een gegeven moment zag ik ergens de kreet 'thermokoppel'. Dat was natuurlijk de zoekterm die ik nodig had, samen met de eerder gebruikte kreten.
En ja hoor. Daar vond ik zowaar een oplossing. Als het stangetje door de knop niet ver genoeg ingedrukt wordt, wordt de thermokoppel niet geactiveerd en kan die het dus niet overnemen. Simpel te testen door de knop eraf te halen en het stangetje in te drukken. Ja, probleem begint de pit te branden. Nu de oplossing. Door het gat in de knop minder diep te maken druk je de stang verder naar beneden. Ja, maar in het rubber ringetje dat onder de knop zit, zit ook heel veel vuil (niets over mijn schoonmaakkunsten zeggen). Misschien dat daardoor de knop al niet ver genoeg ingedrukt kan worden. Dus eerst maar gewoon schoonmaken en kijken of dat al voldoende helpt.
Hoera, de pit werkt. Dus maar preventief bij alle pitten het rubber ringetje schoon gemaakt. De knop die kuren begon te vertonen doet het nu ook weer gewoon.
Wie weet had dit ook invloed op de vonkenschieter. Eerst maar eens beginnen met de stekker er weer in te steken. En zo waar. We kunnen het gasstel weer gebruiken zoals het bedoeld was. Hebben we daar jaren voor lopen klungelen. Maar het scheelt wel mooi een nieuw gasstel uitzoeken en installeren. In totaal was dit nog geen half uur werk, inclusief zoeken op internet.
Liesbeth
woensdag 21 september 2011
Stucwerk
He, he, eindelijk heb ik de moed bij elkaar geraapt om het stucwerk in de woonkamer schoon te maken.
De bewoners van ons huis waren niet al te zorgvuldig geweest bij de bewoning en met name in de keuken achter de vuilnisbak zak het eruit alsof ze tegen de muur aan hadden staan over geven. Ook onder de magnetron zag het eruit alsof er koffie tegenaan gegooid was. Al met al een onplezierige herinnering, elke dag opnieuw. Het zat me dus al erg lang dwars.
Eerst maar eens even googelen op stucwerk schoonmaken. Per slot is het niet de bedoeling dat ik met het vuil ook de stuc eraf haal. Gelukkig heeft internet veel informatie. Gewoon deppen met een spons met lauw water als je de hele muur schoon wilt maken (te veel stof) of met een harde borstel de vlekken behandelen. Eventueel ammoniak toevoegen, vooral als er gerookt is.
Dus ik met een zachte tandenborstel en lauw water voorzichtig een vlek vlak bij de plint te lijf. Per slot wil je eerst proberen hoe betrouwbaar de informatie is. En ja, het blijkt te werken. Dus de hele keuken, het halletje en het trappenhuis zijn nu zo goed en zo kwaad als het ging van alle vervelende herinneringen ontdaan.
Het huis is weer een stukje meer eigen gemaakt.
Liesbeth
De bewoners van ons huis waren niet al te zorgvuldig geweest bij de bewoning en met name in de keuken achter de vuilnisbak zak het eruit alsof ze tegen de muur aan hadden staan over geven. Ook onder de magnetron zag het eruit alsof er koffie tegenaan gegooid was. Al met al een onplezierige herinnering, elke dag opnieuw. Het zat me dus al erg lang dwars.
Eerst maar eens even googelen op stucwerk schoonmaken. Per slot is het niet de bedoeling dat ik met het vuil ook de stuc eraf haal. Gelukkig heeft internet veel informatie. Gewoon deppen met een spons met lauw water als je de hele muur schoon wilt maken (te veel stof) of met een harde borstel de vlekken behandelen. Eventueel ammoniak toevoegen, vooral als er gerookt is.
Dus ik met een zachte tandenborstel en lauw water voorzichtig een vlek vlak bij de plint te lijf. Per slot wil je eerst proberen hoe betrouwbaar de informatie is. En ja, het blijkt te werken. Dus de hele keuken, het halletje en het trappenhuis zijn nu zo goed en zo kwaad als het ging van alle vervelende herinneringen ontdaan.
Het huis is weer een stukje meer eigen gemaakt.
Liesbeth
vrijdag 2 september 2011
Langer terug dan weggeweest
In de tussentijd zijn we al weer langer terug dan dat we weggeweest zijn. Dat is wel een gek gevoel. Toch weten mensen in Tromsø nog wie we zijn.
Toen ik laatst in Tromsø was en bij de Coop Obs langsging, hoorde het meisje in het café me Nederlands praten. Zij bleek ook Nederlandse te zijn en ze kwam erachter dat ik van die familie van het weblog was. Oftewel, 's werelds beroemdste Nederlandse weblogschrijfster in Tromsø.
In Skarven werkte een Nederlander die ook in Capelle in een restaurant gewerkt had, zo'n 20 jaar geleden. Dat eetcafé bestaat nog steeds. Van hem kregen we de koffie toe, na het diner. Ook erg fijn, natuurlijk.
Op zich voelde het niet vreemd om in Tromsø terug te zijn. Eigenlijk heel normaal. Er waren natuurlijk dingen verandert. Farmen butikken is afgebroken en daar zijn ze allemaal nieuwe dingen aan het bouwen, bij de kade bij Prostneset is de grote hal afgebroken en de pier en zijn ze een nieuwe pier aan het bouwen. In onze tuin is een groentetuintje aangelegd en het tuinhuisje is wit geschilderd zodat het nu dezelfde kleur heeft als het huis.
Er viel me ook opeens op dat er veel hop bij de huizen als klimplant groeide. Dat had ik nog niet eerder gezien, terwijl het wel een stuk was waar ik veel gewandeld had.
De spieren voor al het stijgen en dalen waren ook nog aanwezig. Maar dat kan ook komen omdat we eerst een huttetocht van vijf dagen gemaakt hadden.
Maar het voornaamste wat me bijgebleven is, is het gevoel van er gewoon te horen. Niet het gevoel dat ik al lang weg was en nu op bezoek.
Liesbeth
Toen ik laatst in Tromsø was en bij de Coop Obs langsging, hoorde het meisje in het café me Nederlands praten. Zij bleek ook Nederlandse te zijn en ze kwam erachter dat ik van die familie van het weblog was. Oftewel, 's werelds beroemdste Nederlandse weblogschrijfster in Tromsø.
In Skarven werkte een Nederlander die ook in Capelle in een restaurant gewerkt had, zo'n 20 jaar geleden. Dat eetcafé bestaat nog steeds. Van hem kregen we de koffie toe, na het diner. Ook erg fijn, natuurlijk.
Op zich voelde het niet vreemd om in Tromsø terug te zijn. Eigenlijk heel normaal. Er waren natuurlijk dingen verandert. Farmen butikken is afgebroken en daar zijn ze allemaal nieuwe dingen aan het bouwen, bij de kade bij Prostneset is de grote hal afgebroken en de pier en zijn ze een nieuwe pier aan het bouwen. In onze tuin is een groentetuintje aangelegd en het tuinhuisje is wit geschilderd zodat het nu dezelfde kleur heeft als het huis.
Er viel me ook opeens op dat er veel hop bij de huizen als klimplant groeide. Dat had ik nog niet eerder gezien, terwijl het wel een stuk was waar ik veel gewandeld had.
De spieren voor al het stijgen en dalen waren ook nog aanwezig. Maar dat kan ook komen omdat we eerst een huttetocht van vijf dagen gemaakt hadden.
Maar het voornaamste wat me bijgebleven is, is het gevoel van er gewoon te horen. Niet het gevoel dat ik al lang weg was en nu op bezoek.
Liesbeth
zaterdag 19 maart 2011
Voorjaar
Wat is het fijn om met een vogelconcert wakker te worden 's ochtends om zes uur. Dat geluid van zingende vogels heb ik toch wel gemist in Tromsø.
Ook alle voorjaarsbloemen die een voor een in bloei komen en sfeer en gezelligheid aan de tuin geven heb ik wel gemist. De zon kan zo mooi de forsythia lichtgevend maken. De krokussen hebben van die mooie kleuren. De narcissen staan zo in volle pracht te pronken. De anemonen beginnen ook al te komen.
Het voorjaar in Tromsø was voornamelijk wit en zonnig en blauwe lucht. Lekker buiten langlaufen. Maar qua kleur en bloemplanten en vogelgeluiden was het toch duidelijk minder. Niet de overdaad die we hier hebben.
Liesbeth
Ook alle voorjaarsbloemen die een voor een in bloei komen en sfeer en gezelligheid aan de tuin geven heb ik wel gemist. De zon kan zo mooi de forsythia lichtgevend maken. De krokussen hebben van die mooie kleuren. De narcissen staan zo in volle pracht te pronken. De anemonen beginnen ook al te komen.
Het voorjaar in Tromsø was voornamelijk wit en zonnig en blauwe lucht. Lekker buiten langlaufen. Maar qua kleur en bloemplanten en vogelgeluiden was het toch duidelijk minder. Niet de overdaad die we hier hebben.
Liesbeth
Abonneren op:
Posts (Atom)
