Hehe,
We zijn er klaar voor. Het huis is nu niet alleen leeg, maar ook schoon, de afwas is gedaan, de rugzakken zijn ingepakt, Jitske is voor het laatst statiegeld inleveren en Liesbeth haalt nog even een vers brood. Om 1 uur komt Harald, overhandigen we hem de sleutel en gaan we langs de bank om de borg te regelen. Dan hebben we weer wat om van te leven van de zomer :-)
Onze eerste week gaan we hutten op Fastlandet bezoeken, Skarvassbu, Nonsbu, Blåkolskoia en Trollvassbu. Volgende week donderdag of vrijdag plannen we weer terug in de stad te zijn; op die 2 dagen kunnen we de hurtigbåt naar onze volgende bestemming pakken: Finnkroken op Reinøya, een wat kleiner eiland (omtrek 60km of zo) ten noorden van Tromsø, dat we al wel vaak gezien hebben, maar waar we ons plasje nog niet op gedaan hebben.
Iedereen die al weer terug van vakantie is (W&L?): welkom terug! Iedereen die nog gaat: enjoy!
Groetjes, Martijn, Liesbeth, Romke en Jitske
donderdag 24 juni 2010
woensdag 23 juni 2010
De volgende fase
En nadat de boedel weg is, eerst heerlijk rustig zitten en bijkomen van de drukte. Vervolgens uiteraard weer in de weer. Het huis moet per slot nog opgeleverd worden. Dus allemaal ijverig aan de slag met opruimen en schoonmaken (en dutjes doen, tussendoor).
En dan wordt het avond. En wie er ook komt, niet de huiseigenaar voor de oplevering. Toch maar even bellen. Ja, er is voetballen vanavond. Of het ook morgen kan? Geen probleem. Dus we hebben een heerlijk rustige avond voor de kachel doorgebracht.
Morgenochtend dus de sleutels inleveren, de borg vrij laten vallen, en dan de bus naar Kroken of Oldervik om te beginnen met de huttentocht. Over ongeveer een week zijn we dan weer even in Tromsø om te fourageren en om de boot naar Finnkroken te pakken. Vanwaar we het volgende deel van de wandeltocht zullen beginnen. Hopenlijk is het tegen die tijd beter weer. Er nu alleen maar regen voorspeld. Maar gelukkig beginnen we met een huttentocht.
Welterusten,
Liesbeth
En dan wordt het avond. En wie er ook komt, niet de huiseigenaar voor de oplevering. Toch maar even bellen. Ja, er is voetballen vanavond. Of het ook morgen kan? Geen probleem. Dus we hebben een heerlijk rustige avond voor de kachel doorgebracht.
Morgenochtend dus de sleutels inleveren, de borg vrij laten vallen, en dan de bus naar Kroken of Oldervik om te beginnen met de huttentocht. Over ongeveer een week zijn we dan weer even in Tromsø om te fourageren en om de boot naar Finnkroken te pakken. Vanwaar we het volgende deel van de wandeltocht zullen beginnen. Hopenlijk is het tegen die tijd beter weer. Er nu alleen maar regen voorspeld. Maar gelukkig beginnen we met een huttentocht.
Welterusten,
Liesbeth
De boe(de)l is weer onderweg naar NL
Gisteravond had ik een afscheidsetentje met wat collega's van het werk, errug gezellig... Onderweg naar het restaurant zag ik dat de wegwerkzaamheden op de Kirkegårdsvegen nu echt van stoep tot stoep reikten, geen doorkomen meer aan met een auto, laat staan een vrachtauto. Omdat dat ook de logische weg naar ons huis is voor de verhuisauto, toch maar even de verhuizers Peter en Inge gebeld. "We rijden nu over de brug", zij Peter, en inderdaad, daar reed net die mooie rooie oplegger van Drent Transport, met een knoert van een aanhanger erachter. Oranje(!) zwaailichten gingen aan, het was duidelijk dat ik de goeie vrachtauto gezien had :-). Het duurde toch nog even voor ze ons huis gevonden hadden, want 10 minuten later zag ik ze voorbij het restaurant rijden waar ik inmiddels aangekomen was...
Terwijl ik zat te eten hebben Peter en Inge bij ons thuis met Liesbeth en de kinders wafels gegeten en koffie gedronken, dat was een gezellige avond.
Vanmorgen moest er weer gewerkt worden, om kwart over 7 staat een enorme lege vrachtauto op de stoep om in te laden. Terwijl ik help dozen in te laden, is Liesbeth met de laatste lootjes in de keuken bezig. Jitske en Romke en wat uitgenodigde klasgenootjes verlenen hand- en spandiensten. Tegen elfen is alles ingeladen, is het huis leeg en de vrachtwagen ook nog steeds bijna leeg (tje, wat is zo'n ding groot van binnen), zijn we het huis voor de zekerheid 3 keer doorgelopen op vergeten zaken, hebben we met z'n allen koffie gedronken en vertrekken Peter en Ingrid na een welverdiende douche weer naar het zuiden.
Martijn
O ja, Liesbeth heeft nog aan haar carriere gewerkt:
M
Terwijl ik zat te eten hebben Peter en Inge bij ons thuis met Liesbeth en de kinders wafels gegeten en koffie gedronken, dat was een gezellige avond.
Vanmorgen moest er weer gewerkt worden, om kwart over 7 staat een enorme lege vrachtauto op de stoep om in te laden. Terwijl ik help dozen in te laden, is Liesbeth met de laatste lootjes in de keuken bezig. Jitske en Romke en wat uitgenodigde klasgenootjes verlenen hand- en spandiensten. Tegen elfen is alles ingeladen, is het huis leeg en de vrachtwagen ook nog steeds bijna leeg (tje, wat is zo'n ding groot van binnen), zijn we het huis voor de zekerheid 3 keer doorgelopen op vergeten zaken, hebben we met z'n allen koffie gedronken en vertrekken Peter en Ingrid na een welverdiende douche weer naar het zuiden.
Martijn
O ja, Liesbeth heeft nog aan haar carriere gewerkt:
M
dinsdag 22 juni 2010
En dan ...
krijgen we een SMS'je van de verhuizer. Ze liggen voor op schema en zijn tussen acht en negen vanavond al hier. Help!!! We moeten nog zo veel. Wij liggen niet voor op het schema. Bovendien heeft Martijn vanavond een afscheidsetentje met zijn collega's en kan hij dus niet helpen in te laden.
Gelukkig zijn het relaxede verhuizers. Ze komen in ieder geval een kop koffie met wafels doen vanavond en dan zien we wel hoe het komt. In ieder geval niet alles vanavond. Dan de rest morgen.
Liesbeth
Gelukkig zijn het relaxede verhuizers. Ze komen in ieder geval een kop koffie met wafels doen vanavond en dan zien we wel hoe het komt. In ieder geval niet alles vanavond. Dan de rest morgen.
Liesbeth
maandag 21 juni 2010
Dozen
We hebben een hoek voor de dozen die we hier ophalen voor we naar Nederland terugkeren. Per slot willen we wel een schone onderbroek aan en gewone schoenen in de eerste tijd in Nederland.
We hebben een hoek met dozen met vakantiespullen. We willen eerst een huttentocht gaan maken en daarna pas met de tent gaan wandelen. Dus die tent gaat in een doos en mag, net als de Nederlands doos, hier in huis wachten tot we hem ophalen.
We hebben een hele gang vol dozen die allemaal in de vrachtauto moeten. Eigenlijk hadden dat wel twee stapels moeten zijn, want we dachten dat we misschien toch wat zaken tot onze beschikking wilden hebben, voor we ons eigen huis weer in konden gaan. Maar bij nader inzien lijkt dat niet nodig. Maar je weet nooit, misschien bedenken we ons nog.
We hebben twee soorten dozen van de heenweg, vouwdozen en plakdozen. Die hebben elk een ander formaat. Omdat we dachten dat we toch meer dozen nodig hadden, hebben we hier ook nog dozen bijgekocht. Weer vouwdozen, en uiteraard, weer een ander formaat. Verder hebben we uiteraard ook nog bananendozen. Het blijkt dat Noren ook graag bananendozen gebruiken bij verhuizingen. Tenminste, op mijn werk vroegen mensen of wij alles met bananendozen verhuisden.
De verhuisauto is al een poosje in Noorwegen. Martijn heeft ze al ge-SMS'ed om ze welkom in Noorwegen te heten. Vanochtend kregen we een SMS'je om ons adres te vragen. Konden ze dat in de TomTom stoppen. Blijkbaar hadden ze dat niet. Nu is het nog twee nachtjes slapen voor ze op de stoep staan. Maar we liggen prima op schema met inpakken en voorbereiden op de wandelvakantie.
groetjes,
Liesbeth
We hebben een hoek met dozen met vakantiespullen. We willen eerst een huttentocht gaan maken en daarna pas met de tent gaan wandelen. Dus die tent gaat in een doos en mag, net als de Nederlands doos, hier in huis wachten tot we hem ophalen.
We hebben een hele gang vol dozen die allemaal in de vrachtauto moeten. Eigenlijk hadden dat wel twee stapels moeten zijn, want we dachten dat we misschien toch wat zaken tot onze beschikking wilden hebben, voor we ons eigen huis weer in konden gaan. Maar bij nader inzien lijkt dat niet nodig. Maar je weet nooit, misschien bedenken we ons nog.
We hebben twee soorten dozen van de heenweg, vouwdozen en plakdozen. Die hebben elk een ander formaat. Omdat we dachten dat we toch meer dozen nodig hadden, hebben we hier ook nog dozen bijgekocht. Weer vouwdozen, en uiteraard, weer een ander formaat. Verder hebben we uiteraard ook nog bananendozen. Het blijkt dat Noren ook graag bananendozen gebruiken bij verhuizingen. Tenminste, op mijn werk vroegen mensen of wij alles met bananendozen verhuisden.
De verhuisauto is al een poosje in Noorwegen. Martijn heeft ze al ge-SMS'ed om ze welkom in Noorwegen te heten. Vanochtend kregen we een SMS'je om ons adres te vragen. Konden ze dat in de TomTom stoppen. Blijkbaar hadden ze dat niet. Nu is het nog twee nachtjes slapen voor ze op de stoep staan. Maar we liggen prima op schema met inpakken en voorbereiden op de wandelvakantie.
groetjes,
Liesbeth
Lerarenopleiding
Er zijn uiteraard verschillende opleidingen voor de verschillende soorten leraren. Er is de voorschoolse leraar (crecheleidster ongeveer), leraar voor de 1e tot de 7e klas, leraar voor de 5de tot de 10de klas. Daarnast zijn er opleidingen als lektor in talen en lektor in exacte vakken.
De voorschoolse leraar krijgt een opleiding van drie jaar, met 20 weken praktijk. Driekwart jaar gaat op aan pedagogiek, de rest wordt verdeeld over wiskunde, naturvak, drama, muziek, religie, noors.
De leraar voor de 1e tot de 7e klas, dus de basisschool, heeft een opleiding van vijf jaar, krijgt vier schoolvakken en 20 weken praktijk. Uiteraard ook zaken als 'de school als lerende organisatie', die zaken nemen ongeveer twee jaar van de vijf. Van die vier vakken krijgt iedereen Noors en wiskunde en er is de eis, net als bij ons op de Pabo, dat ze minstens een drie hebben voor wiskunde en Noors. Die vier schoovakken worden alle vier ongeveer een half jaar gegeven.
De leraar voor de 5de tot de 10de klas, dus de laatste twee klassen basisschool en de onderbouw middelbare school, heeft ook een opleiding van vijf jaar. Qua pedagogiek, etc hebben ze ongeveer een jaar, drie schoolvakken en 20 weken praktijk. De drie schoolvakken zijn onderverdeeld in een vak van 2 jaar, van 1 jaar en van een half jaar. Ook hier geldt, dat de studenten minimaal een drie voor Noors en voor wiskunde moeten hebben.
En dan de lektoren. Die geven les op de bovenbouw. Ze hebben een opleiding van vijf jaar en moeten ook minimaal een drie hebben voor Noors en wiskunde. Ongeacht de richting, krijg je hier twee vakken waarin je uiteindelijk bevoegd zal worden. Van de vijf jaar gaat er een jaar naar praktisch pedagogische opleiding. Maar hoeveel tijd daarvan je daadwerkelijk voor de klas staat om te oefenen kon ik niet terugvinden.
Bovenstaand is de nieuwe lerarenopleiding, waar meer aandacht aan de vakkant wordt gegeven dan vroeger. Dit, omdat Noorwegen zich bewust begint te raken van het feit dat het fijn is als je inwoners ook wat geleerd hebben als ze van school komen.
Liesbeth
De voorschoolse leraar krijgt een opleiding van drie jaar, met 20 weken praktijk. Driekwart jaar gaat op aan pedagogiek, de rest wordt verdeeld over wiskunde, naturvak, drama, muziek, religie, noors.
De leraar voor de 1e tot de 7e klas, dus de basisschool, heeft een opleiding van vijf jaar, krijgt vier schoolvakken en 20 weken praktijk. Uiteraard ook zaken als 'de school als lerende organisatie', die zaken nemen ongeveer twee jaar van de vijf. Van die vier vakken krijgt iedereen Noors en wiskunde en er is de eis, net als bij ons op de Pabo, dat ze minstens een drie hebben voor wiskunde en Noors. Die vier schoovakken worden alle vier ongeveer een half jaar gegeven.
De leraar voor de 5de tot de 10de klas, dus de laatste twee klassen basisschool en de onderbouw middelbare school, heeft ook een opleiding van vijf jaar. Qua pedagogiek, etc hebben ze ongeveer een jaar, drie schoolvakken en 20 weken praktijk. De drie schoolvakken zijn onderverdeeld in een vak van 2 jaar, van 1 jaar en van een half jaar. Ook hier geldt, dat de studenten minimaal een drie voor Noors en voor wiskunde moeten hebben.
En dan de lektoren. Die geven les op de bovenbouw. Ze hebben een opleiding van vijf jaar en moeten ook minimaal een drie hebben voor Noors en wiskunde. Ongeacht de richting, krijg je hier twee vakken waarin je uiteindelijk bevoegd zal worden. Van de vijf jaar gaat er een jaar naar praktisch pedagogische opleiding. Maar hoeveel tijd daarvan je daadwerkelijk voor de klas staat om te oefenen kon ik niet terugvinden.
Bovenstaand is de nieuwe lerarenopleiding, waar meer aandacht aan de vakkant wordt gegeven dan vroeger. Dit, omdat Noorwegen zich bewust begint te raken van het feit dat het fijn is als je inwoners ook wat geleerd hebben als ze van school komen.
Liesbeth
Zal jij een cijfer krijgen?
Dat was de kop in de krant een poosje geleden.
Het is hier bij wet geregeld dat je leerlingen een waarschuwing stuurt als ze rond de 10 procent van de onderwijstijd afwezig geweest zijn. Zijn de leerlingen nog geen 18 jaar oud, dan wordt er ook een brief naar de ouders gestuurd. De waarschuwing bestaat uit de mededeling, dat als ze zo doorgaan er geen grond is voor een cijfer.
Ondanks zo'n waarschuwing, zijn er genoeg leerlingen die gewoon doorgaan met afwezig zijn. Per slot staat er ook dat de leraar verantwoordelijk is de leerling gelegenheid te geven om een cijfer te krijgen. Dat zag ik bij mij op school ook gebeuren. Als leerlingen niet op een proefwerk waren, kregen ze een tweede kans aangeboden. Ongeacht de reden voor hun afwezigheid, ongeacht of ze zich afgemeld hadden of niet, ongeacht ...
Uit de houding van de leerlingen bleek ook dat ze dat heel normaal vonden. Wij als leraren horen de zaken voor de leerlingen te regelen. Ook als zij zich niet aan de afspraken houden. Ik had zelfs twee leerlingen die gewoon de deur uitliepen toen er een proefwerk was en later een herkansing wilde hebben. Gelukkig heb ik een afdelingleider die het met me eens is dat ze zo'n kans niet verdienen. Helaas heb ik collega's die vinden dat je per definitie ze zo'n kans moet geven.
Dat hoor je ook op de wandelgangen. Er zijn er die zo blij zijn dat bepaalde leerlingen opduiken, dat ze vervolgens bijna al hun aandacht aan die leerlingen wijden om ze in een paar uur bij te spijkeren wat ze al die weken ervoor gemist hebben. Ze lenen ze potlood en papier, ze lenen ze boeken en rekenapparaten. En dat dus voor leerlingen die bijna niet aanwezig zijn, als ze er zijn zo gemotiveerd zijn dat ze absoluut geen spullen bij zich hebben, eigenlijk alleen maar in de klas zitten, en uit zichzelf niets doen. Gelukkig zijn dit soort leerlingen in de minderheid.
Gelukkig is het ook bij wet geregeld dat de leerlingen de leraar voldoende grondslag moet geven om zijn prestaties te beoordelen. Dat hij geacht wordt voldoende aanwezig te zijn en deel te nemen aan de onderwijsactiviteiten. Helaas heb ik daar in de lerarenkamer veel minder over gehoord. Maar nu snap ik wel hoe het komt dat veel leraren op een foute manier vriendelijk zijn voor de leerlingen. De leraren doen, mijns inziens, veel te veel voor de leerlingen. Ze maken samenvattingen voor de leerlingen bijv. Het is veel zinniger om de leerlingen zelf een samenvatting te laten maken. Het is grappig om te zien hoe anders er op dit punt met het zelfstandig worden van de leerling wordt omgegaan.
Er zijn af en toe ook spotprenten over te vinden in de krant. Bijvoorbeeld een plaatje met een strenge juf met knot die een leerling bestraffend toespreekt, waar de ouders achter de juf staan en ook boos naar het kind kijken. Het volgende plaatje heeft hetzelfde rapport, maar nu kijkt de leerling boos naar de juf en staan de boos kijkende ouders achter de leerling. Oftwel, vroeger was een slecht rapport de schuld van de leerling, vonden de volwassenen. En nu is een slecht rapport de schuld van de juffrouw, vinden de ouders en de leerling.
Het is jammer dat er bij mij op school geen discussie is, over hoe er met afwezige leerlingen wordt omgegaan. Hoe er met herkansingen wordt omgegaan, hoe er met zelfstandig leren wordt omgegaan. Ik heb zelf pas in de laatste weken gemerkt dat de verschillende leraren heel verschillend omgaan met leerlingen die weinig aanwezig zijn, een slechte werkhouding hebben en met herkansingen. Ik heb in eerste instantie mij helemaal aangepast aan mijn duo.
Liesbeth
Het is hier bij wet geregeld dat je leerlingen een waarschuwing stuurt als ze rond de 10 procent van de onderwijstijd afwezig geweest zijn. Zijn de leerlingen nog geen 18 jaar oud, dan wordt er ook een brief naar de ouders gestuurd. De waarschuwing bestaat uit de mededeling, dat als ze zo doorgaan er geen grond is voor een cijfer.
Ondanks zo'n waarschuwing, zijn er genoeg leerlingen die gewoon doorgaan met afwezig zijn. Per slot staat er ook dat de leraar verantwoordelijk is de leerling gelegenheid te geven om een cijfer te krijgen. Dat zag ik bij mij op school ook gebeuren. Als leerlingen niet op een proefwerk waren, kregen ze een tweede kans aangeboden. Ongeacht de reden voor hun afwezigheid, ongeacht of ze zich afgemeld hadden of niet, ongeacht ...
Uit de houding van de leerlingen bleek ook dat ze dat heel normaal vonden. Wij als leraren horen de zaken voor de leerlingen te regelen. Ook als zij zich niet aan de afspraken houden. Ik had zelfs twee leerlingen die gewoon de deur uitliepen toen er een proefwerk was en later een herkansing wilde hebben. Gelukkig heb ik een afdelingleider die het met me eens is dat ze zo'n kans niet verdienen. Helaas heb ik collega's die vinden dat je per definitie ze zo'n kans moet geven.
Dat hoor je ook op de wandelgangen. Er zijn er die zo blij zijn dat bepaalde leerlingen opduiken, dat ze vervolgens bijna al hun aandacht aan die leerlingen wijden om ze in een paar uur bij te spijkeren wat ze al die weken ervoor gemist hebben. Ze lenen ze potlood en papier, ze lenen ze boeken en rekenapparaten. En dat dus voor leerlingen die bijna niet aanwezig zijn, als ze er zijn zo gemotiveerd zijn dat ze absoluut geen spullen bij zich hebben, eigenlijk alleen maar in de klas zitten, en uit zichzelf niets doen. Gelukkig zijn dit soort leerlingen in de minderheid.
Gelukkig is het ook bij wet geregeld dat de leerlingen de leraar voldoende grondslag moet geven om zijn prestaties te beoordelen. Dat hij geacht wordt voldoende aanwezig te zijn en deel te nemen aan de onderwijsactiviteiten. Helaas heb ik daar in de lerarenkamer veel minder over gehoord. Maar nu snap ik wel hoe het komt dat veel leraren op een foute manier vriendelijk zijn voor de leerlingen. De leraren doen, mijns inziens, veel te veel voor de leerlingen. Ze maken samenvattingen voor de leerlingen bijv. Het is veel zinniger om de leerlingen zelf een samenvatting te laten maken. Het is grappig om te zien hoe anders er op dit punt met het zelfstandig worden van de leerling wordt omgegaan.
Er zijn af en toe ook spotprenten over te vinden in de krant. Bijvoorbeeld een plaatje met een strenge juf met knot die een leerling bestraffend toespreekt, waar de ouders achter de juf staan en ook boos naar het kind kijken. Het volgende plaatje heeft hetzelfde rapport, maar nu kijkt de leerling boos naar de juf en staan de boos kijkende ouders achter de leerling. Oftwel, vroeger was een slecht rapport de schuld van de leerling, vonden de volwassenen. En nu is een slecht rapport de schuld van de juffrouw, vinden de ouders en de leerling.
Het is jammer dat er bij mij op school geen discussie is, over hoe er met afwezige leerlingen wordt omgegaan. Hoe er met herkansingen wordt omgegaan, hoe er met zelfstandig leren wordt omgegaan. Ik heb zelf pas in de laatste weken gemerkt dat de verschillende leraren heel verschillend omgaan met leerlingen die weinig aanwezig zijn, een slechte werkhouding hebben en met herkansingen. Ik heb in eerste instantie mij helemaal aangepast aan mijn duo.
Liesbeth
Abonneren op:
Posts (Atom)
